الشيخ الصدوق ( مترجم : غفاري )

217

من لا يحضره الفقيه ( فارسي )

كه گفت : از امام صادق عليه السّلام سؤال كردم كه علَّت چيست كه مرد چون در وقت بيمارى ، و به قصد زيان رساندن ، زنش را طلاق گويد زن از او ارث ميبرد ، ولى او از زن ارث نميبرد ؟ امام فرمود : علَّت همان زيان رساندنست ، و معنى زيان رساندن ممنوع ساختن زن از ميراث مرد است ، و از اين رو مرد برسم كيفر بميراث ملزم شده است . شرح : « اين خبر را مؤلَّف در كتاب علل الشرائع بسند خود از يونس بن عبد الرحمن از جماعتى از مشايخش از امام صادق عليه السّلام نقل كرده است » . باب ميراث زن شوهر مرده 5671 - و حسن بن محبوب ، از علاء ، از محمّد بن مسلم روايت كرده است كه گفت : « از امام أبو جعفر باقر عليه السّلام در بارهء مردى سؤال كردم كه با زنى ازدواج كند ، و پيش از آنكه با او همبستر شود بميرد . امام فرمود : ميراث بطور كامل به او تعلَّق ميگيرد ، و عدّهء چهار ماه و ده روز را بر عهده دارد و اگر مرد مهرى - يعنى صداقى - براى او معيّن كرده باشد ، نصف آن متعلَّق به او مىشود ، و اگر مهرى براى او معيّن نكرده باشد چيزى از اين بابت نصيب او نميشود . شرح : « خبر دلالت بر تنصيف مهر بموت قبل از دخول ، و تمام ميراث دارد ، و مشهور ميان فقهاى ما آنست كه بموت تنصيف نخواهد شد ، و اخبارى در اين خصوص وارد شده كه شيخ طوسى آنها را ذكر كرده است ، و مذهب مصنّف تنصيف است ، چنان كه در مقنع تصريح بدان كرده است ، و ابن جنيد گويد : به صرف عقد نيم مهر